

‘Op de basisschool was ik echt een enorme klets. Niet stil te houden. Meester Herman werd er knettergek van. Geen strafmaatregel hielp. Op een dag stond hij zelfs met een stopwatch voor de klas. Zodra er werd gekletst, drukte hij zijn stopwatch in. De totaal 'verkletste tijd' moest de hele klas dan aan het eind van de dag, 'in het kwadraat' nablijven. Ook dat zette geen zoden aan de dijk. Langzamerhand dreven wij de meester tot waanzin. Op een gegeven moment was de maat vol en werden we de klas uit gegooid: ‘Pak je spullen en ga maar naar het bejaardenhuis, kun je daar lekker kletsen!’
Dat vonden wij eigenlijk wel een goed idee. Martine, Rachel en ik liepen naar het dichtstbijzijnde bejaardenhuis en voordat we het wisten zaten we bij een van de oudste bewoonsters aan de thee. Zij was blij verrast door ons bezoek. Eindelijk iemand die ons geklets waardeerde. Daarna zijn we nooit meer de klas uitgestuurd.’
www.mirellavanmarkus.nl